İnsanlar değişebilir mi? - Kilise Vaazları
Ana Sayfa » Kilise Vaazları » İnsanlar değişebilir mi?

İnsanlar değişebilir mi?

print
email
Ocak 20 2013, Paz, 15:34 İleten: timoteus

Bir kişinin geçmişte yanlış şeyler yapmış olması her zaman böyle davranacağı anlamına mı gelir?

İnsanlar değişebilir mi?

Vaaz tarihi: 9 Ekim 2011

Ayetler: Filimon

     Bir rica mektubu...

    İnsanlar değişebilir mi? Bir kişinin geçmişte yanlış şeyler yapmış olması her zaman böyle davranacağı anlamına mı gelir?

    İnsanlar olumlu yönde değiştikleri zaman onlar için neler yapabiliriz?

    Pavlus, tutukluluğu sırasında Filimon’un kaçak kölesi Onisimos’la tanışır. Yazdığı bu mektupta da Onisimos için Filimon’dan önemli bir ricada bulunur. Onisimos, Pavlus’un aracılığıyla iman etmekle kalmamış (10-11), onun sevgisini kazanmış (12), “güvenilir ve sevgili” bir kardeş olduğunu da kanıtlamıştır (Koloseliler 4:9). 

    Onisimos, kaçak dolaşan bir köle olarak Roma yasalarına göre ölüm cezasına çarptırılabilirdi. Ayrılırken Filimon’u soyduğu da sanılıyor (18). Ama Pavlus, her şeye rağmen Filimon’dan Onisimos’u, aynı imana sahip sevgili bir kardeş olarak kabul etmesini rica eder (16-21).

    10-11 – Gördüğünüz gibi Pavlus’un mektubunun ana amacı Onisimos adında biri için rica. Onisimos kimdi peki? Pavlus neden onun için ricada bulundu? Onisimus bir köleydi. Filimon’a ait bir köleydi. Kaçmıştı. 

    Onisimos Filimon için iyi bir köle olmamıştı: “Bir zamanlar sana yararsızdı”. Sahibinden kaçmış olması da bunu kanıtlıyor. Daha önce neler yaptığıyla ilgili bir bilgi elimizde yok. Belki kaçarken hırsızlık da yapmıştı: “Sana herhangi bir haksızlık etmişse ya da bir borcu varsa, bunu benim hesabıma say. Ben Pavlus bunu kendi elimle yazıyorum, bedelini ben öderim...” (18 ve 19.ayetler). Onisimos’un hayatı Pavlus’la tanıştıktan sonra değişti: “...Bir zamanlar sana yararsızdı; ama şimdi hem sana hem de bana yararlıdır.”.  

    Onisimos kelimesinin anlamı: ‘Yararlı’ anlamına gelir. Büyük ihtimalle bu onun gerçek ismi değildi, bu isim ona Pavlus tarafından verilmişti. 

    Pavlus Onisimos’un bir köle olarak yararlı olmasından mı söz ediyor? “Onisimos’un bir süre senden ayrılması belki de onu temelli geri alman içindi. Onu artık köle değil, köleden üstün sevgili bir kardeş olarak geri alacaksın.O, özellikle benim için çok değerlidir. Ama hem bir insan, hem de Rab’be ait biri olarak senin için daha da çok sevilecek bir kardeştir.” (15-16). Burada gördüğümüz gibi Onisimos’un yararından bahsederken Pavlus onun sadece bir köle olarak değil ama artık İsa Mesih’te bir kardeş olarak da yararlı olmasından söz ediyor. 

    Onisimos İsa Mesih’te bir kardeş olarak Pavlus ve Filimon için nasıl bir yarar sağlayacaktı? Onisimos İsa Mesih’e iman eden bir köle olarak artık şu ilkelere göre yaşayacaktı: “Ey köleler, dünyadaki efendilerinizin sözünü Mesih’in sözünü dinler gibi saygı ve korkuyla, saf yürekle dinleyin. Bunu, yalnız insanları hoşnut etmek isteyenler gibi göze hoş görünmek için yapmayın. Mesih’in kulları olarak Tanrı’nın isteğini candan yerine getirin. İnsanlara değil, Rab’be hizmet eder gibi gönülden hizmet edin. Çünkü ister köle ister özgür olsun, herkesin yaptığı her iyiliğin karşılığını Rab’den alacağını biliyorsunuz.” (Efesliler 6:5-8).

 
    Pavlus için Onisimos neden çok değerliydi?

    Pavlus Onisimos için ruhsal baba olmuştu: 

    “Tutukluluğum sırasında kendisine ruhsal baba olduğum oğlum Onisimos’la...” (Filimon 10).

    Onisimos Pavlus’un güvenini kazanmıştı:

    “Onunla birlikte, sizden biri olan, güvenilir ve sevgili kardeş Onisimos’u da gönderiyorum. Burada olup biten her şeyi size bildirecekler.” Koloseliler 4:9

    Pavlus Onisimos’u çok sevmişti: “Kendisini, yani can ciğerimi sana geri gönderiyorum.” (Filimon 12).

    Pavlus için Onisimos’un yanında kalması bir iyilik olurdu, onu bu kadar çok sevmişti:

    “Müjde’nin uğruna tutuklu kaldığım sürece senin yerine bana hizmet etmesi için onu yanımda alıkoymak isterdim; ama senin onayın olmadan bir şey yapmak istemedim. Öyle ki, yapacağın iyilik zorunluluktanmış gibi görünmesin, gönülden olsun.” (Filimon 13-14).

    “ ...O, özellikle benim için çok değerlidir...” (Filimon 16).

    Pavlus’un iki umudu:

    Genel olarak Pavlus’un iki umudunu görüyoruz. Birisi; Onisimos’un Filimon tarafından kabul edilmesi (Filimon 17 “...kendisini beni kabul eder gibi kabul et.” Ve Filimon 20-21) Diğeri ise; hapisten çıkıp Filimon’u ve diğer kardeşleri ziyaret edebilme umudu: “Bu arada bana kalabileceğim bir yer hazırla. Çünkü dualarınız aracılığıyla sizlere bağışlanacağımı umuyorum.” (Filimon 22).

 
    Pavlus’un Filimon mektubundan kendimiz için ne gibi dersler çıkarabiliriz?

    İsa Mesih’e iman eden kişi hangi sınıftan gelirse gelsin hiç bir ayrım yapmamalıyız, onları kardeşlerimiz olarak kabul etmeliyiz. Onisimos bir köle olmasına rağmen Mesih İsa’da bir kardeş olarak kabul edildi.

    İnsanlar pozitif yönde değişebilirler. Geçmişte yapmış olduklarını yüzlerine vurmamalıyız. Onisimos geçmişte yararsız bir kişiydi ama İsa Mesih’e iman ettikten sonra yararlı bir kişi oldu.

    İnsanların barıştırılmaları için aracılık etmeliyiz. Pavlus Filimon ile Onisimos arasında barıştırıcı rol üstlendi.

    Konumumuz ne kadar yüksek olursa olsun insanlara saygı göstermeliyiz. Pavlus elçi olmasına rağmen Filimon’a karşı saygılı davrandı. Emir eder ya da buyurur bir şekilde yazmadı ona. Ricacı oldu: “Bu nedenle, gerekeni sana buyurmaya Mesih’te büyük cesaretim olduğu halde, şimdi Mesih İsa uğruna tutuklu bulunan ben yaşlı Pavlus sana sevgiyle rica etmeyi yeğliyorum.” (Filimon 8-9).

    Karşımızdaki kişinin haklarını gözetmeliyiz. Pavlus Onisimos’u yanında tutabilirdi ama Filimon’un onayı olmadan böyle bir şeyi yapmayı uygun görmedi: “Müjde’nin uğruna tutuklu kaldığım sürece senin yerine bana hizmet etmesi için onu yanımda alıkoymak isterdim; ama senin onayın olmadan bir şey yapmak istemedim. Öyle ki, yapacağın iyilik zorunluluktanmış gibi görünmesin, gönülden olsun.” (Filimon 13-14).

    İnsanlardan iyilik bekleyebiliriz ama bunu insanları zorlayarak isteyemeyiz. İyilik günülden olmalı (Filimon 13-14).

    Kardeşlerimizi candan ve yürekten sevmeliyiz: “...can ciğerimi...” (Filimon 12), “...sevgili bir kardeş...” (Filimon 16), “...Ama hem bir insan, hem de Rab’be ait biri olarak senin için daha da çok sevilecek bir kardeştir.” (Filimon 16).

    Kardeşlerimize değer vermeliyiz: “Onu artık köle değil, köleden üstün, sevgili bir kardeş olarak geri alacaksın. O, özellikle benim için çok değerlidir...” (Filimon 16). 

    Aracılığımızla İsa Mesih’e iman eden kardeşler için birer ruhsal baba, abi, abla, kardeş olmalıyız: “Tutukluluğum sırasında kendisine ruhsal baba olduğum oğlum Onisimos’la...” (Filimon 10).

    Kardeşlerimiz için her zaman dua etmeli ve onların İsa Mesih’e olan imanları ve kardeş sevgileri için Tanrı’ya her zaman şükretmeliyiz: “Rab İsa’ya olan imanını ve bütün kutsallara beslediğin sevgiyi duydukça dualarımda seni anıyor, Tanrım’a sürekli şükrediyorum.” (Filimon 4-5). “Mesih’te sahip olduğumuz her iyiliğin bilincine vararak imanını başkalarıyla paylaşmakta etkin olman için dua ediyorum.” (Filimon 6).

    Kardeşlerimizi teşvik etmeliyiz: “Sevgin benim için büyük sevinç ve teselli kaynağı oldu. Çünkü kutsalların yürekleri senin sayende ferahladı, kardeşim.” (Filimon 7).

    Hapiste ya da başka bir şekilde zor durumda bulunan kardeşlerimiz için dua etmeliyiz (Filimon 22). 
 

Yazı 4625 kez okundu

Kimler çevrimiçi

14 konuk ve 14 kullanıcı çevrimiçi.

Giriş

Aşağıdaki sağlayıcılardan birindeki mevcut hesabınızla giriş yapın.

gmail twitter openid
Bodrum Lutuf Kilisesi Rss Feeds Yukarı git